Op 30 maart 1976 kwam Coos Huijsen uit de kast in de Tweede Kamer. Als eerste parlementslid ter wereld kwam hij uit voor zijn homoseksualiteit. Sindsdien kreeg de homo-emancipatie steeds meer voet aan de grond in het centrum van de macht. Met succes. Op 1 april 2001 volgde zelfs de openstelling van het huwelijk. Nederland als koploper. Maar is het dat nog steeds? Op sociale media, schoolpleinen en sportvelden is ‘homo’ het meest gebruikte scheldwoord. Geweld, intimidatie en uitsluiting zijn voor lhbt-ers dagelijkse realiteit.

In Roze draad blikt Coos Huijsen (1939) samen met zijn neef Geerten Waling (1986) terug. Op het moment waarop de politiek persoonlijk en het persoonlijke politiek werd. Waarom was die vroege homo-emancipatie zo succesvol? En hoe raakte het gidsland uit koers? Vanuit hun bijzondere vriendschap maken de twee historici de balans op van een halve eeuw strijd voor vrijheid en gelijkwaardigheid. Ook kijken ze naar de toekomst: is het tij nog te keren? In het jaar dat World Pride in Amsterdam plaatsvindt, is dit boek een must voor iedereen die in vooruitgang wil geloven.

Met een voorwoord van Tahrim Ramdjan

Coos Huijsen (1939) is historicus, oud-politicus en homo-emancipator, Geerten Waling (1986) is historicus en redacteur bij EW Magazine.